شاخه حقوق بشر جنبش ملی بلوچ (بی ان ام)، موسوم به پانک، گزارش ژانویه ۲۰۲۶ خود را منتشر کرده است که در آن آمده است سال ۲۰۲۶ نیز با نقض‌های جدی حقوق بشر در بلوچستان آغاز شد. طبق این گزارش، در مناطق مختلف بلوچستان و همچنین کراچی (ایالت سند) موارد متعددی از ناپدیدسازی‌های اجباری و قتل های خارج از عدالت رخ داده است. در مجموع، ۸۲ مورد ناپدیدسازی اجباری ثبت شده و ۴۴ نفر پس از تحمل شکنجه‌های شدید جسمی و روانی آزاد شدند. هم‌زمان، ۱۲ مورد تأیید شده قتل های خارج از عدالت گزارش گردیده که بر فضای ترس و بی‌اعتمادی در بلوچستان افزوده است.
افراد قربانی قتل های خارج از عدالت شامل محمد انور، راهی عصا، ایاز (فرزند دوست محمد)، ظریف (فرزند فقیر محمد)، ظریف (فرزند محمد یعقوب)، بالاچ (فرزند حامد)، زوهيب احمد، ملا رزاق، عبدالمطلب، نعمان حیدر، طاهر بلوچ و ملنگ (فرزند زاهد ندیم) هستند. محمد انور، ساکن روستای کلی سفرعلی در شهرستان دکی، در ژوئن ۲۰۲۵ بازداشت شد و جسد وی در ژانویه ۲۰۲۶ از دکی یافت شد. راهی عصا که کودک بود، در بازار هوشاپ در روز روشن به ضرب گلوله کشته شد. جسد ایاز از گیشکور (آواران) و ظریف فرزند فقیر محمد از سیاه کل، مالار (آواران) با آثار گلوله از منطقه نوندره در آواران پیدا شد. بالاچ، ساکن تسپ (پنجگور)، در بازار تسپ به ضرب گلوله به قتل رسید و ظریف فرزند محمد یعقوب، ساکن ریک چاھی، کولواه (آواران)، دو ساعت پس از ربوده شدن کشته شد. زوهيب احمد پس از ربوده شدن در پنجگور تحت شکنجه قرار گرفت و کشته شد. جسد ملا رزاق، ساکن نوانو زامران، از سیمسوری کور (رودخانه) پیدا شد. عبدالمطلب، ساکن کلی کمالو، سریاب (شال)، در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵ از خانه بازداشت و در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۶ در دشت مستونگ در یک «درگیری ساختگی» به قتل رسید. نعمان حیدر در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ از مند (کیچ) بازداشت و جسدش در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ در تمپ یافت شد. طاهر بلوچ، کارگر ۲۱ ساله، در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ در کوشکلات، تمپ با شلیک گلوله کشته شد و ملنگ، فرزند زاهد ندیم، ۲۰ ساله، پس از بازداشت ناپدید و سپس جسد وی پیدا شد.
طبق آمار شهرستانی، بیشترین موارد در کیچ با ۲۶، شال ۱۶، گوادر ۱۵، خاران ۹، پنجگور ۶، خضدار ۴، لسبیله ۲، کراچی ۲ و در دیره بگتی و نوشکی هر یک یک مورد ثبت شده است. در بسیاری از این موارد، گزارش‌هایی از یورش به منازل، بازداشت بدون حکم قضایی و نگهداری افراد در مکان‌های نامعلوم همراه با شکنجه وجود دارد.
پانک تأکید کرده است که این وضعیت بازتاب آشکار وخامت وضعیت حقوق بشر در بلوچستان است. در این گزارش آمده است که استمرار ناپدیدسازی‌های اجباری و قتل های خارج از عدالت به نوعی «قانون نانوشته» بدل شده است و برای پایان دادن به آن، تحقیقات شفاف و مستقل، شناسایی مسئولان و پاسخگویی مؤثر ضروری است تا عدالت برای خانواده‌های آسیب‌دیده تأمین و حاکمیت قانون در بلوچستان تضمین شود.